هوش دیداری ـ فضایی یکی از انواع هوش در نظریه هوشهای چندگانه گاردنر است و به توانایی فرد در درک، تجسم و تفسیر تصاویر، اشکال و روابط میان اشیا و فضاها گفته میشود. افرادی که این توانایی در آنها پررنگتر است، معمولاً میتوانند اطلاعات را بهخوبی در قالب تصویر در ذهن خود تصور کنند و تغییرات، اندازهها، جهتها و موقعیت اشیا را تشخیص دهند.
نشانههای هوش دیداری ـ فضایی در کودکان
کودکی که توانایی دیداری ـ فضایی خوبی دارد ممکن است:
از نقاشی، طراحی و فعالیتهای هنری لذت ببرد.
در ساختن پازل و سازههای مختلف مهارت داشته باشد.
شکلها و تصاویر را با دقت به خاطر بسپارد.
درک خوبی از جهتها، فاصلهها و موقعیت اشیا داشته باشد.
از نقشهها، تصاویر و نمودارها برای یادگیری بهتر استفاده کند.
بتواند یک شیء یا شکل را در ذهن خود تصور و از زاویهای دیگر تجسم کند.
به ساختن با لگو، مکعبها و وسایل ساختنی علاقه زیادی نشان دهد.
چگونه این هوش را در کودک تقویت کنیم؟
فعالیتهایی مانند پازل، لگو و بازیهای ساختنی، نقاشی و طراحی، ماز، پیدا کردن مسیر در نقشه، جورچین، بازیهای فضایی و ساختن مدلهای سهبعدی میتوانند به تقویت این توانایی کمک کنند. بهتر است کودک فرصت داشته باشد خودش شکلها و فضاها را کشف کند و ایدههایش را به تصویر یا سازه تبدیل کند.
یادتان باشد: هوش دیداری ـ فضایی فقط به «خوب نقاشی کشیدن» محدود نمیشود؛ تجسم ذهنی، درک فضا، تشخیص الگوها و توانایی تصور اشیا از زاویههای مختلف نیز بخش مهمی از این توانایی هستند.
