هوش درونفردی یکی از انواع هوش در نظریه هوشهای چندگانه گاردنر است و به توانایی فرد در شناخت و درک خود، احساسات، نیازها، علایق، نقاط قوت و ضعف و انگیزههای درونی گفته میشود. این هوش به کودک کمک میکند احساسات خود را بهتر بشناسد و درباره افکار و رفتارهایش آگاهانهتر فکر کند.
کودکانی که هوش درونفردی در آنها پررنگتر است، معمولاً میتوانند احساسات و خواستههای خود را بهتر تشخیص دهند و به مرور یاد میگیرند رفتار و انتخابهای خود را با شناخت بیشتری مدیریت کنند.
نشانههای هوش درونفردی در کودکان
کودکی که توانایی درونفردی خوبی دارد ممکن است:
بتواند احساسات خود را بهخوبی تشخیص دهد و درباره آنها صحبت کند.
بداند چه فعالیتهایی را دوست دارد و چه چیزهایی برایش جذاب نیست.
نقاط قوت و ضعف خود را تا حدی بشناسد.
درباره رفتارها و اتفاقهایی که برایش رخ داده، فکر و تأمل کند.
برای انجام کارهایش انگیزه و هدف شخصی داشته باشد.
بتواند درباره خواستهها، ترسها و آرزوهایش صحبت کند.
در انتخابها و تصمیمهای شخصی، استقلال بیشتری نشان دهد.
چگونه این هوش را در کودک تقویت کنیم؟
برای تقویت هوش درونفردی، به کودک فرصت بدهید احساساتش را بشناسد و بدون ترس درباره آنها صحبت کند. گفتوگو درباره احساسات، پرسیدن سؤالهایی مانند «الان چه احساسی داری؟» یا «فکر میکنی چرا ناراحت شدی؟»، نقاشی کردن احساسات، نوشتن خاطرات و اهداف ساده و دادن فرصت برای انتخاب و تصمیمگیری میتواند به رشد خودآگاهی کودک کمک کند.
یادتان باشد: هوش درونفردی با خودشیفتگی یا خودمحوری تفاوت دارد. این هوش به معنای شناخت بهتر خود و آگاهی از احساسات، تواناییها و محدودیتهای خویش است؛ شناختی که میتواند به تصمیمگیری و رشد شخصی بهتر کمک کند.
