هوش موسیقایی یکی از انواع هوش در نظریه هوشهای چندگانه گاردنر است و به توانایی فرد در درک، تشخیص، ایجاد و بازتولید صداها، ریتمها، ملودیها و الگوهای موسیقی گفته میشود.
کودکانی که هوش موسیقایی در آنها پررنگتر است، معمولاً به صداها و ریتمها توجه زیادی نشان میدهند و از آواز خواندن، شنیدن موسیقی، دست زدن با ریتم یا ساختن صداهای مختلف لذت میبرند.
نشانههای هوش موسیقایی در کودکان
کودکی که توانایی موسیقایی خوبی دارد ممکن است:
خیلی زود آهنگها و ترانهها را به خاطر بسپارد.
به ریتم و ضرب آهنگها توجه زیادی نشان دهد.
همراه با موسیقی دست بزند، حرکت کند یا آواز بخواند.
تفاوت میان صداها و زیر و بمی آنها را تشخیص دهد.
با وسایل مختلف صدا تولید کند و از کشف صداهای جدید لذت ببرد.
هنگام شنیدن موسیقی، احساسات و واکنشهای بیشتری نشان دهد.
به یادگیری سازهای موسیقی علاقهمند باشد.
بتواند یک ملودی یا ریتم را پس از شنیدن، تکرار کند.
چگونه این هوش را در کودک تقویت کنیم؟
آواز خواندن، گوش دادن به موسیقی مناسب کودک، بازیهای ریتمیک، دست زدن همراه با ضرب آهنگ، استفاده از سازهای ساده کودکانه و ساختن ریتم با وسایل مختلف میتوانند فرصت خوبی برای پرورش هوش موسیقایی باشند.
همچنین میتوانید از کودک بخواهید صدای محیط را گوش کند و صداهای مختلف را تشخیص دهد؛ مثلاً صدای باران، پرنده، زنگ، ماشین یا وسایل خانه.
یادتان باشد: هوش موسیقایی فقط به معنی «خوب آواز خواندن» یا «نوازنده شدن» نیست؛ توانایی تشخیص ریتم، ملودی، زیر و بمی صداها و حساسیت نسبت به الگوهای صوتی نیز بخشی از این هوش است.
