هوش طبیعتگرا یکی از انواع هوش در نظریه هوشهای چندگانه گاردنر است و به توانایی فرد در شناخت، تشخیص، دستهبندی و درک موجودات زنده و پدیدههای طبیعی گفته میشود.
کودکانی که هوش طبیعتگرا در آنها پررنگتر است، معمولاً به حیوانات، گیاهان، حشرات، سنگها، آبوهوا و محیط طبیعی علاقه زیادی نشان میدهند و از کشف و مشاهده دنیای اطرافشان لذت میبرند.
نشانههای هوش طبیعتگرا در کودکان
کودکی که توانایی طبیعتگرایی خوبی دارد ممکن است:
علاقه زیادی به حیوانات و گیاهان نشان دهد.
از بازی و وقت گذراندن در فضای باز لذت ببرد.
درباره حشرات، پرندگان یا حیوانات سؤالهای زیادی بپرسد.
بتواند انواع گیاهان، حیوانات یا اشیای طبیعی را از هم تشخیص دهد.
به جمعآوری سنگ، برگ، صدف یا سایر عناصر طبیعی علاقه داشته باشد.
تغییرات آبوهوا و پدیدههای طبیعی را با دقت مشاهده کند.
نسبت به مراقبت از حیوانات، گیاهان و محیطزیست احساس مسئولیت نشان دهد.
از کاشتن گیاه، باغبانی یا مراقبت از یک حیوان لذت ببرد.
چگونه این هوش را در کودک تقویت کنیم؟
طبیعتگردی، کاشتن و مراقبت از گیاهان، نگهداری از حیوانات با نظارت والدین، مشاهده حشرات و پرندگان، جمعآوری و دستهبندی برگها و سنگها و انجام آزمایشهای ساده درباره طبیعت میتوانند به تقویت این هوش کمک کنند.
حتی یک پیادهروی ساده در پارک میتواند فرصتی برای یادگیری باشد؛ مثلاً از کودک بخواهید سه نوع برگ مختلف پیدا کند، صدای پرندگان را تشخیص دهد یا درباره تغییرات آسمان و هوا صحبت کند.
یادتان باشد: هوش طبیعتگرا فقط به علاقه به حیوانات محدود نمیشود؛ توانایی مشاهده دقیق طبیعت، تشخیص تفاوتها، دستهبندی موجودات و پدیدههای طبیعی و درک ارتباط میان آنها نیز بخشی از این توانایی است.
