کسی یاری‌اش نکرد

پسر جوان حرف دوستش را‌ قطع کرد و گفت: - من حـاضرم جـانم را بـرای «حسین»(ع) بدهم. چـرا؟ چون‌ ظـالم نیست و ظلـم نمـی‌کند. طرفدار مال دنیا نیست. برای رسیـدن به حکومت و بقـای خود و خاندانش، آدم نمی‌کشد و‌ جوی خون راه نمی‌اندازد. خاک را از کشتارهای بیرحمانه سرخ نمی‌کند. آری، «حسین»(ع) را دوست دارم‌ چون با دزدی و دزد و فساد و فاسدان مخالفت می‌کند. مال حرام و مال یتیم را مصرف نمی‌کند. اموال مردم را به بهانه‌های گوناگون و به زور غصب نمی‌کند. دروغ نمی‌گوید. طرفدار عدالت است و حق کسی را نمی‌خورد. وعده‌های دروغین به مردم نمی‌دهد. به جای حمایت از مردم، طرف اجنبی‌ها و ناکسان را نمی‌گیرد. مال مردم را به زور و تهدید از دستشان خارج نمی‌کند تا آن را برای برقراری حکومتش به دشمنان باج بدهد و….