بدیهی مغفول

ما با کلمات سخن می‌گوییم، می‌آموزیم، قضاوت می‌کنیم و جهان را برای یکدیگر توضیح می‌دهیم؛ اما «کلمه»، «آنچه در ذهن ماست» و «حقیقتی که بیرون از ما وجود دارد»، لزوماً یک چیز نیستند.  وقتی من و شما کلمه‌ای را می‌شنویم، آیا آنچه در ذهن من شکل می‌گیرد دقیقاً همان چیزی است که در ذهن شما شکل گرفته است؟ بدیهی مغفول از همین نکته ساده آغاز می‌کند؛ نکته‌ای چنان آشکار که شاید از شدت سادگی، کمتر به پیامدهای آن اندیشیده باشیم. کتاب با تفکیک میان «اسم»، «کلمه» و «حقیقت»، چارچوبی برای بازنگری در چگونگی شناخت، فهم و هم‌فهمی انسان پیشنهاد می‌کند و سپس پیامدهای این نگاه را در موضوعاتی از زبان و علم تا فریب، اخلاق، باور و شناخت دینی پی‌می‌گیرد.  شاید برای دیدن بعضی حقیقت‌های پیچیده، نخست لازم باشد دوباره به ساده‌ترین چیزها نگاه کنیم.